Nieuws

April 2017

Gouden huwelijk

Mijn ouders waren afgelopen weekend 50 jaar getrouwd. U leest het goed, vijftig jaar. Een halve eeuw, vijf decennia. Sommige huwelijken houden nog geen 50 dagen stand. Hoewel een prestatie van formaat, vierden zij een bescheiden feestje in kleine kring. Het past bij ze.

Toch zou een knalfuif best op zijn plaats zijn. In de eerste plaats moet je allebei maar oud genoeg worden om een huwelijk vijftig jaar te laten duren. Vervolgens moet je het ook nog eens zo lang met elkaar uithouden. In voor- en tegenspoed, zoals dat heet. Ze noemen het niet voor niets een gouden huwelijk.

Ik heb mij laten vertellen dat uiteindelijk ongeveer een derde van de huwelijken strandt, waarvan zo’n 20 procent eindigt in een vechtscheiding. Het grappige is, dat ik dacht dat die cijfers hoger waren. En dat terwijl we in de eigen vrienden- en kennissenkring ver onder dat gemiddelde zitten.

Nou ben ik zelf nooit getrouwd. Langdurig samenwonend, dat dan weer wel. Ik vraag me af hoe de cijfers eruit zouden zien als we ook die verbintenissen in de statistieken meenemen. Het aantal huwelijkssluitingen neemt immers al jaren af. Houden mensen met boterbriefje het langer uit met elkaar, dan zij die zonder de ceremonie met de ambtenaar van de burgerlijke stand bij elkaar zijn?

Interessante materie. Niet dat het er in de praktijk iets toe doet, geen weldenkend stel besluit uit elkaar te gaan omdat nog 35.000 andere getrouwde stellen dat ieder jaar doen. Je gaat uit elkaar omdat het niet meer werkt.

Het samenwerkingsklimaat tussen bedrijven is de afgelopen jaren ook behoorlijk veranderd. Voorheen zochten bedrijven het vooral in formele vormen als agentschappen, joint ventures en fusies en overnames. En als dat het niet was, was je toch vooral elkaars tegenstander.

Klik hier voor het vervolg van deze column, u kunt u hier ook andere columns van Laurens Bontenbal lezen.